که تو را فراموش نخواهم کرد و واژه خداحافظ ات را،حتي اگر هزاران بار تکرار کني،چون سلامي گرم خواهم انگاشت!

اين واژه،واژه تو نيست.تو از جنس سلامي و از جنس مهر.از نسل دوست داشتني و  از چشمه ي جوشان عشق.

مطمئنم تو را با قهر کاري نيست،تو گرمي و سراپا عشق.

وقتي از جدائي سخن مي گويي و ...اينکه تو را نبايد ديد!  

چگونه تو را باور کنم؟...

                              صداي غربت من را ز احساسم تو مي خواني

شدم از درد تنهايي گلي پژمرده و غمگين

                               ببار اي ابر پاييزي که دردم را تو ميداني...

کاش بودي و مي ديدي
که اينجا تک تک ساعت
چه مظلومانه مي نالد به سوگ
لحظه هاي انتظار من.

کاش بودي و مي ديدي